چند روز پیش تو خیابون دورشهر بودم که چشمم افتاد به این کلاس آشپزی و شیرینی پزی. کنجکاو شدم برم داخل ببینم چه خبره!

رفتم داخل دیدم به به! یک مشت تازه عروس و دختر ترشیده دور هم جمع شدند، مربیشون هم یک خانم میانسال چاق و تپل با موهای کوتاه رنگ شده که از هفت فرسخی داد میزد استاد آشپزیه!!

گفت بفرمایید؟

همین جوری گفتم:

-می خواستم کلاس کافی شاپ شرکت کنم چند جلسه است؟؟

 نگاهی به سر تا پام انداخت و گفت:

 -عزیزم دو جلسه پنجاه هزار تومن!!

با خودم گفتم اوه اوه اوه اوه.

تا اومدم یه چیزی بگم  گفت:

-شماره تون رو بدین تاریخ شروع کلاس ها رو بهتون اطلاع می دیم. 

منم شماره رو دادم و اومدم بیرون.

چند روز بعد خانمه زنگ زد، در حالیکه صداشو نازک کرده بود و با ناز و عشوه حرف میزد:

-سلام خانم شما می خواستین کلاس کافی شاپ شرکت کنین؟

من در حالی که هول کرده بودم:

-بله بله کلاس فتوشاپ، نه ببخشید کافی شاپ!

-خب کلاسمون روز ... ساعت ... تشکیل میشه تشریف میارید که؟

-نه،خیلی ممنون که اطلاع دادین ولی من اون ساعت کلاس دارم.

-کلاس چی داری دخترم؟؟

-کلاس دارم دیگه نمی تونم بیام.

-ببیین عزیزم تو ازدواج کردی؟؟

-واسه چی؟!

-آخه این درس و دانشگاه به چه درد میخوره عزیزم. بیا یاد بگیری فردا روز شوهرت که میاد خونه یه استکان قهوه درست و حسابی جلوش بزاری. من نمی دونم این دخترا میرن اینقدر درس میخونن میخوان کجا رو بگیرن.به نظر من یاد گرفتن هنر آشپزی و سفره آرایی خیلی واسه دخترا مهم تر و با ارزش تر از گرفتن فوق لیسانس و دکتراست ... حالا دیگه خودت می دونی. کاری نداری عزیزم؟؟پس حتما بیا منتظرتم. 

یه ده دقیقه ای همین طوری مخ زنی کرد!

تلفن رو که قطع کردم تا کلی وقت سر جام نشسته بودم و به حرفهاش فکر می کردم. شاید هم راست میگفت!!!